Grusza 'General Leclerc’

Grusza ‘General Leclerc’

Grusza General Leclerc to zimowa odmiana, której owoce zrywa się w październiku. Kulisto-jajowate gruszki o zielono-żółtej barwie mają przeznaczenie deserowe, a jednocześnie dobrze sprawdzają się w przetworach. Drzewo rośnie ze średnią siłą, tworzy wyprostowaną koronę i dorasta do 2,5–5 m, a do zapylenia kwiatów potrzebuje w sąsiedztwie Konferencji albo Bonkrety Williamsa.

Gruszki General Leclerc na stół i do słoików

Październikowy termin zbioru dobrze jest mieć w kalendarzu jeszcze przed sezonem: skrzynki na owoce i miejsce na ich rozłożenie przygotujesz wtedy bez pośpiechu. Same gruszki mają zielono-żółtą skórkę i kulisto-jajowaty kształt.

Deserowy charakter odmiany pozwala jeść gruszki na świeżo, a nadwyżkę możesz zamienić w domowe przetwory. Podział plonu na część do bieżącego jedzenia i część do kuchni najłatwiej ustalić od razu przy zbiorze, sortując owoce do osobnych pojemników.

Leclerc cieszy oko także wiosną. Wczesnym sezonem pokrywa się pojedynczymi, białymi kwiatami, a jesienią jej ozdobą są dojrzewające owoce. Dzięki temu drzewo wnosi do ogrodu coś więcej niż sam plon.

Ile przestrzeni zostawić dla wyprostowanej korony?

Średnia siła wzrostu to wciąż pełnowymiarowe drzewo. Dorosła grusza General Leclerc osiąga 2,5–5 m wysokości i 2,5–4 m rozpiętości, a jej drzewiasty, wyprostowany pokrój kieruje gałęzie raczej ku górze. Między kolejnymi drzewami zostaw 2,5–4 m — dzięki temu korony nie będą się stykać, a do każdej gałęzi dojdziesz z drabiną lub sekatorem.

Cięcie zaplanuj na przedwiośnie, w lutym albo w marcu. Wyznaczając miejsce pod gruszę, od razu wskaż też pozycję dla zapylacza, aby oba drzewa rosły w bliskim sąsiedztwie.

Konferencja lub Bonkreta Williamsa w pobliżu

General Leclerc jest obcopylna, co oznacza, że jej kwiaty muszą otrzymać pyłek innej gruszy. Rolę partnera spełni Konferencja albo Bonkreta Williamsa. Gdy któraś z tych odmian rośnie już w Twoim ogrodzie lub na działce obok, sprawdź odległość i wybierz stanowisko możliwie blisko niej. Zakładając nowy sad, kup obie grusze jednocześnie i posadź je w tym samym sezonie.

Obecność zapylacza jest warunkiem zawiązania owoców, lecz ich liczba zależy również od pogody w czasie kwitnienia oraz kondycji obu drzew.

Słońce, gleba i zima — wymagania gruszy General Leclerc

Odmiana poradzi sobie zarówno na słonecznym, jak i półcienistym stanowisku. Lubi ziemię gliniastą lub próchniczną, umiarkowanie wilgotną i lekko kwaśną, o pH 6,2–6,7. Jeśli nie znasz odczynu gleby w swoim ogrodzie, zmierz go przed sadzeniem prostym testem pH — łatwiej skorygować podłoże przed posadzeniem drzewa niż później. Unikaj też miejsc, w których woda długo stoi albo ziemia szybko przesycha.

Mrozoodporność odpowiada strefie 6b, czyli temperaturom do −20,6°C. Zestaw tę granicę z najniższymi temperaturami notowanymi w Twojej okolicy. Tam, gdzie zimy bywają ostrzejsze, wybierz dla drzewa najbardziej osłonięte miejsce w ogrodzie.

Pięć zalet gruszy General Leclerc

Zanim zaczniesz porównywać opinie o tej odmianie, zestaw jej konkretne cechy ze swoimi potrzebami:

• Zbiór w październiku — owoce odmiany zimowej.
• Deser i przetwory — jeden plon, dwa sposoby wykorzystania.
• Średnia siła wzrostu i wyprostowana korona o wysokości 2,5–5 m.
• Walory ozdobne — białe kwiaty wczesną wiosną i zielono-żółte gruszki jesienią.
• Słońce albo półcień — dwa rodzaje stanowiska do wyboru.

Pamiętaj również o wymaganiach: drzewo potrzebuje zapylacza, lekko kwaśnej, umiarkowanie wilgotnej gleby i zimy nie ostrzejszej niż w strefie 6b.

Cechy sadzonki

• Wysokość sadzonki: 120 - 150 cm
• Wiek sadzonki: 2 lata
• Forma: sadzonka z całym korzeniem (zabezpieczona na czas transportu)
• Podkładka: Grusza kaukaska, Pigwa S-1