Jabłoń 'Ligol’

Jabłoń ‘Ligol’

Jabłoń Ligol daje duże, nierzadko bardzo duże owoce, których żółtą skórkę w znacznej części pokrywa czerwony rumieniec. Kruchy i soczysty miąższ łączy słodycz z przyjemną kwasowością, dlatego jabłka smakują zarówno prosto ze skrzynki, jak i po wyciśnięciu na sok. Zbiera się je we wrześniu i październiku, a zimowy charakter odmiany pozwala korzystać z plonu również po zakończeniu jesieni.

Ligol — odmiana wyhodowana w Skierniewicach

Ligol został wyselekcjonowany w 1972 roku w Instytucie Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach przez A. Przybyłę i S.W. Zagaję, ze skrzyżowania odmian Linda i Golden Delicious. Z tego połączenia powstała polska jabłoń o okazałych owocach, wyrazistym smaku i typowo zimowym charakterze, dobrze odpowiadająca osobom, które chcą odłożyć część jesiennego zbioru na później.

Duże, kruche jabłka o wyraźnym smaku

Kulisto-stożkowe jabłka są duże lub bardzo duże, a intensywny czerwony rumieniec na żółtej skórce sprawia, że od razu zwracają uwagę w misie z owocami. Po przekrojeniu odsłaniają soczysty, kruchy miąższ o słodko-kwaśnym smaku — wystarczająco wyrazistym do świeżej przekąski, soku i domowych wypieków.

Dojrzałość zbiorcza przypada na wrzesień i październik. Ligol należy do odmian zimowych, a jego jabłka rozwijają pełniejszy smak po zbiorze. Dobrze nadają się do przechowywania, jeśli zostaną zerwane bez uszkodzeń i trafią do chłodnego, przewiewnego miejsca. W domowych warunkach warto odkładać tylko zdrowe sztuki i regularnie je przeglądać.

Wzrost i miejsce w ogrodzie

Drzewo rośnie silnie i z czasem buduje rozłożystą koronę o wysokości 2,5–4,5 m oraz szerokości 2–3 m. Nie jest więc odmianą do ciasnego zakątka: wymaga 2,5–4 m odstępu od sąsiednich drzew i regularnego prowadzenia. Dobrze prześwietlona korona łatwiej mieści się w wyznaczonej przestrzeni, a światło docierające do jej wnętrza sprzyja wybarwianiu jabłek i ułatwia zbiór.

Jak zapylić jabłoń Ligol?

Jabłoń Ligol jest obcopylna. Odpowiednie zapylacze to Gloster, Idared, James Grieve oraz Szampion. Jedna z tych odmian powinna rosnąć w pobliżu i kwitnąć w zbliżonym terminie. Podczas kwitnienia znaczenie ma również pogoda, ponieważ chłód, deszcz i silny wiatr ograniczają aktywność owadów zapylających.

Warunki uprawy i zdrowotność drzewa

Drzewo najlepiej czuje się na stanowisku słonecznym lub lekko półcienistym, w glebie umiarkowanie wilgotnej i przepuszczalnej. Nie jest wybredne co do samego typu podłoża — może rosnąć w ziemi gliniastej, piaszczystej, próchnicznej lub przeciętnej ogrodowej — pod warunkiem że korzenie nie stoją w wodzie i nie cierpią przez długotrwałą suszę. Odpowiedni będzie lekko kwaśny odczyn pH 6,2–6,7.

Odmiana należy do strefy mrozoodporności 6a, do około −23,3°C. Młode drzewo warto chronić przed zimowym wiatrem i przesuszeniem, zwłaszcza krótko po posadzeniu. Ligol ma średnią podatność na parcha i mączniaka. Przewiewna korona, usuwanie opadłych liści i regularna obserwacja pędów pomagają ograniczyć ryzyko infekcji. Jeśli pojawią się objawy choroby, sposób ochrony najlepiej dobrać po rozpoznaniu problemu.

Jak wykorzystać owoce?

• Jeść na świeżo — kruchy, soczysty miąższ i wyraźny smak dobrze sprawdzają się w codziennej przekąsce.
• Wyciskać sok — owoce są soczyste, a słodycz równoważy przyjemna kwasowość.
• Piec — pokrojone jabłka można wykorzystać do szarlotki, tart i ciast drożdżowych.
• Przygotować mus lub kompot — duże owoce szybko się obiera i kroi do domowych przetworów.
• Przechować na później — odmiana zimowa pozwala korzystać ze zbioru po zakończeniu jesieni, o ile zapewni się właściwe warunki.

Dlaczego warto wybrać tę odmianę?

• Duże, atrakcyjne owoce — czerwony rumieniec i kulisto-stożkowy kształt dobrze prezentują się na drzewie i stole.
• Słodko-kwaśny smak — jabłka nadają się do jedzenia, soku i domowych wypieków.
• Zimowy charakter odmiany — zbiór można wykorzystywać także po zakończeniu jesieni.
• Polskie pochodzenie — Ligol został wyselekcjonowany w Skierniewicach.
• Kilka sprawdzonych zapylaczy — można dobrać Glostera, Idareda, James Grieve lub Szampiona.

Sadzenie i prowadzenie korony

Drzewo można sadzić w marcu–kwietniu albo październiku–listopadzie, gdy gleba nadaje się do uprawy i nie jest zamarznięta. Dołek powinien pozwolić na swobodne rozłożenie korzeni. Po zasypaniu ziemię lekko się dociska, obficie podlewa i ściółkuje z pozostawieniem wolnego miejsca przy pniu.

Cięcie wykonuje się w lutym lub marcu. W młodym drzewie służy ono budowie stabilnej korony, a w starszym utrzymaniu dobrego dostępu światła i powietrza. Przy silnym wzroście lepiej unikać zbyt radykalnego jednorazowego skracania wielu pędów, które mogłoby pobudzić drzewo do nadmiernego tworzenia pionowych przyrostów.

FAQ

Kiedy zbiera się jabłka Ligol?

Dojrzałość zbiorcza przypada na wrzesień i październik. Owoce przeznaczone do przechowania należy zdejmować ostrożnie, zanim staną się przejrzałe, i odkładać tylko sztuki bez obić.

Jakie zapylacze są odpowiednie dla Ligola?

Odpowiednimi zapylaczami są Gloster, Idared, James Grieve i Szampion. Wybrana odmiana powinna rosnąć w pobliżu i kwitnąć w tym samym czasie.

Czy jabłoń Ligol nadaje się do małego ogrodu?

Może rosnąć w ogrodzie przydomowym, ale tworzy rozłożystą koronę i osiąga 2,5–4,5 m wysokości oraz 2–3 m szerokości. Trzeba przeznaczyć dla niej odpowiednią przestrzeń i regularnie prowadzić koronę.

Czy Ligol jest odporny na parcha i mączniaka?

Podatność tej odmiany na obie choroby jest średnia. Warto więc zadbać o przewiewność korony, higienę pod drzewem i obserwację liści, szczególnie w wilgotnych sezonach.

Jak długo można przechowywać jabłka Ligol?

To zależy od terminu zbioru i warunków składowania. W chłodnym, ciemnym i przewiewnym miejscu zdrowe owoce zachowują jakość znacznie dłużej niż w temperaturze pokojowej, lecz trzeba je regularnie kontrolować.

Cechy sadzonki

• Wysokość sadzonki: 110 - 140 cm
• Wiek sadzonki: 2 lata
• Forma: sadzonka z całym korzeniem (zabezpieczona na czas transportu)
• Podkładka: M-26 (półkarłowa)