Grusza 'Paryżanka’

Grusza ‘Paryżanka’

Grusza Paryżanka to zimowa odmiana, której kulisto-stożkowe, zielono-żółte owoce zrywa się w październiku. Gruszki Paryżanki są deserowe, a przy tym nadają się na przetwory, dlatego część plonu zjesz od razu, a resztę zamkniesz w słoikach. Siła wzrostu drzewa jest mała, korona przybiera stożkowy kształt, a do zapylenia kwiatów potrzebna jest druga grusza w pobliżu.

Gruszki Paryżanki prosto z drzewa i do spiżarni

Zielono-żółta skórka i kulisto-stożkowy kształt sprawiają, że jesienią owoce prezentują się dekoracyjnie na tle jasnozielonych liści i same stają się ozdobą korony. Zbiór przypada na październik — przygotuj skrzynki zawczasu i połącz zrywanie gruszek z pozostałymi pracami, które o tej porze czekają w ogrodzie.

Paryżanka łączy dwa zastosowania: owoce deserowe możesz jeść świeże, a pozostałe przeznaczyć na domowe przetwory. Już przy zbiorze warto zdecydować, które gruszki trafią na stół, a które do kuchni, ponieważ oba sposoby wykorzystania są przewidziane dla tej odmiany.

Jak rozplanować miejsce pod stożkową koronę?

Mała siła wzrostu to jeszcze nie małe drzewo. W pełni rozwinięta grusza dorasta do 2,5–5 m przy rozpiętości 2–3 m, a stożkowy pokrój kieruje jej wzrost bardziej w górę niż wszerz. Kolejne drzewa sadź w odstępach 2,5–4 m, aby korony się nie zagęszczały, a Ty miał swobodne podejście do gałęzi przy cięciu i zbiorze.

Przycinanie zaplanuj na luty lub marzec, zanim drzewo zakwitnie, co u tej odmiany następuje wczesną wiosną. Bez liści dobrze widać rozmieszczenie pędów, co pomaga zachować stożkową sylwetkę korony, wygodną przy pracach pielęgnacyjnych.

Kwitnienie i dekoracyjne walory gruszy

Paryżanka zdobi ogród również poza sezonem zbioru. Wczesną wiosną rozwija pojedyncze, pachnące kwiaty — białe i różowe. To roślina miododajna, więc podczas kwitnienia przyciąga owady zapylające. Jasnozielone liście stanowią wiosną tło dla kwiatów, a jesienią dla ozdobnych, zielono-żółtych gruszek, dlatego drzewo pasuje do ogrodu, który ma dobrze wyglądać przez kolejne pory roku.

Dobór zapylacza dla Paryżanki

Paryżanka jest obcopylna — jej kwiaty trzeba zapylić pyłkiem innej gruszy rosnącej w sąsiedztwie. Tę rolę mogą pełnić Bera Hardy, Bonkreta Williamsa, Faworytka i Konferencja. Jeżeli jedna z tych odmian rośnie już u Ciebie lub za płotem, weź ją pod uwagę, wybierając miejsce. W nowym sadzie posadź zapylacz równocześnie z Paryżanką. Sąsiedztwo drugiej gruszy to warunek, ale nie jedyny: wielkość zbioru zależy również od pogody w okresie kwitnienia i od stanu obu drzew.

Gdzie posadzić Paryżankę?

Grusza Paryżanka rośnie w pełnym słońcu albo w półcieniu, w ziemi gliniastej lub próchnicznej. Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne i lekko kwaśne, o pH 6,2–6,7. Zanim posadzisz drzewo, upewnij się, że ziemia w tym miejscu nie przesycha i nie jest podmokła, a przy okazji sprawdź odstęp od innych drzew i odległość od zapylacza.

Paryżanka ma mrozoodporność strefy 6a, co odpowiada temperaturom do około −23,3°C. Przed zakupem zestaw tę wartość z zimami w swojej okolicy, a w chłodniejszym klimacie zapewnij drzewu stanowisko chronione przed wiatrem.

Pięć powodów, by posadzić gruszę Paryżankę

• Zbiór w październiku — owoce odmiany zimowej.
• Deser i przetwory — dwa sposoby na wykorzystanie gruszek.
• Stożkowa korona i mała siła wzrostu, docelowo 2,5–5 m wysokości.
• Pachnące, biało-różowe kwiaty wczesną wiosną, odwiedzane przez owady.
• Wybór czterech zapylaczy — Bera Hardy, Bonkreta Williamsa, Faworytka, Konferencja.

Cechy sadzonki

• Wysokość sadzonki: 120 - 150 cm
• Wiek sadzonki: 2 lata
• Forma: sadzonka z całym korzeniem (zabezpieczona na czas transportu)
• Podkładka: Grusza kaukaska